วิวัฒนาการใหม่ ๆ ทำให้เราเรียนรู้ถึงพฤติกรรมของทารกในครรภ์ระยะท้าย ๆ ที่เอานิ้วเข้าปาก ทำท่าดูดกลืนเอาน้ำคร่ำลงไป เชื่อว่าเป็นส่วนหนึ่งในการเตรียมตัวฝึกให้กล้ามเนื้อรอบปากกล้ามเนื้อปาก คาง คอ ได้ฝึกฝนทำงาน เตรียมพร้อมสำหรับสภาวะหลังคลอดที่ทารกต้องดำรงชีวิตอยู่ให้ได้ด้วยตัวเอง ผ่านการดูดกลืนสารอาหารต่าง ๆ ทารกหลายรายยังเคยชินกับการเอานิ้วเข้าปากหลังคลอด พ่อแม่จำเป็นต้องปรับพฤติกรรมนี้ให้หมดไปในที่สุดก่อนขึ้นขั้นประถม เนื่องจากถือว่าเป็นบุคลิกภาพที่ไม่เหมาะสม

1. เป็นพฤติกรรมตามธรรมชาติ (ในระยะ 1 ปีแรก)

2. ถูกปล่อยให้ยึดติดกับพฤติกรรมนี้ และไม่ได้รับการฝึกฝน เบี่ยงเบนแก้ไข จนติด กลายเป็นนิสัยที่ไม่ดี (อายุมากกว่า 5 ปี)

3. เป็นทางระบายความเครียด จากความวิตกกังวล เช่น ถูกพลัดพรากจากแม่ ตื่นเต้น เป็นต้น

    ถึงแม้ว่า ณ จุดเริ่มต้น การดูดนิ้วจะเป็นพฤติกรรมตามธรรมชาติก็ตาม แต่จำเป็นต้องปรับลดให้หมดไป เนื่องจากสังคมไม่ยอมรับ วิธีการที่ใช้ได้ผล เช่น

1. เบี่ยงเบนความสนใจ โดยใช้ของเล่นที่ต้องใช้มือ เล่นให้สนุกจนเด็กลืมตัว ลืมการดูดนิ้ว

3. ปรับเปลี่ยนลักษณะอาหาร ให้ต้องใช้การเคี้ยวให้มากขึ้น โดยเฉพาะในวัย 8 เดือนขึ้นไป เพื่อทำให้กล้ามเนื้อบริเวณปาก คาง คอ ทำงานหนักขึ้น

สารพันปัญหาเด็ก

พ.ญ. วินัดดา ปิยะศิลป์