| พ่อแม่ที่ลูกมีสมาธิสั้นมักจะบ่นดังนี้ |
|
|
|
พ่อแม่ที่ลูกมีสมาธิสั้นมักจะบ่นดังนี้ “พูดเข้าหูซ้าย ออกหูขวา สงสัยหู ไม่ดีขอหมอช่วยตรวจการได้ยินหน่อย” “สอนสูตรคูณ สะกดคำเมื่อคืน ตอนเช้าลืมหมด” “ของเอาไปโรงเรียน หายทุกวัน” “จะว่าสมาธิสั้นก็ไม่ใช่ ดูรายการการ์ตูนได้เป็นชั่วโมง” “เหมือนเหม่อลอยเก่ง ฝันกลางวัน” “ถ้าทำการบ้านแล้วไม่เฝ้าอยู่ใกล้ๆ ก็ไม่มีวันเสร็จ” “ตอนเด็กๆ อยู่อนุบาลซนมาก คลาดสายตาไม่ได้เลย” “ไม่รู้จักจดจำ เกิดเรื่องซ้ำแล้วซ้ำอีก” “เหมือนไม่รู้สึกเจ็บปวด” “ไปบ้านคนอื่นทำของเขาพังหมด ของเล่นที่บ้านก็พังทุกชิ้น” “ถูกชักจูงง่าย มักจะถูกกล่าวโทษอยู่เรื่อย” “ที่โรงเรียนเด็กคนอื่นมักล้อเขา เพราะรู้ว่าจะโกรธง่าย” “อารมณ์เสียง่ายมาก” “เหมือนพ่อเลย” “ตอนอยู่ในท้องดิ้นมาก พอเกิดมาเดินได้ก็ซนมากเลย “เสียงดัง ชอบขัดจังหวะ” “ไม่กล้าพาไปตลาด หรือห้างสรรพสินค้า” “ชอบออกไปเล่นข้างนอก ไม่ชอบเล่นอะไรนิ่งๆ” “ย่าบอกว่าเหมือนผมตอนเด็กๆเลย” “ไม่รู้จักพอ ขอไม่หยุด” “ถ้าบอกว่าวันเสาร์หน้าจะพาไปเที่ยว ตั้งแต่วันจันทร์ถึงวันศุกร์จะถามเซ้าซี้ไม่หยุดหย่อนซ้ำซาก” “เวลาฉันอยู่กับเขา อารมณ์เสียง่ายมาก เครียดมาก” “เล่นกับเพื่อนไม่เป็น เด็กคนอื่นไม่เล่นด้วยหนีหมด” “ทุกคนที่โรงเรียนรู้จักเขาหมด แต่ไม่มีใครชอบเขา” “วุ่นวาย การวิ่ง การเดินไม่เหมือนเด็กคนอื่น สะดุดหกล้มง่ายมาก” “เลอะเทอะ ไม่มีระเบียบ เสื้อหลุดลุ่ย ชอบทำอะไรหลายๆอย่างพร้อมๆกัน” “บางวันก็ดี บางวันก็แย่มาก” “ต้องคอยอยู่ใกล้ๆตลอดเวลาที่ทำการบ้าน” “ครูเขาว่าฉลาดทำได้ แต่ไม่ยอมทำ” “ดื้อจริงๆ สอนเท่าไหร่ก็ไม่ยอมจำ” “เขาชอบคิดว่าตัวเองโง่ ไม่เก่ง ไม่ดี” “ไม่ค่อยพยายามทำ ท้อใจง่าย ใจไม่สู้” เด็กที่เป็นโรคสมาธิสั้น อาจมีปัญหาอื่นๆร่วมด้วยได้ง่ายคือ 1. มีปัญหาเรื่องการเรียนเฉพาะอย่าง เช่น อ่าน การคำนวณหรือภาษา (Learning Disability หรือLD) 2. มีปัญหาเรื่องความประพฤติไม่ดี เช่น ต่อต้าน ก้าวร้าว เกเร มีปัญหาทางอารมณ์ เช่น วิตกกังวล ซึมเศร้า |
|
| แก้ไขล่าสุดเมื่อ ( 20 เม.ย. 2006 09:33น. ) |
| <ก่อนหน้า | ต่อไป> |
|---|












